Pocz\u0105tki rzemios\u0142a si\u0119gaj\u0105 XIII wieku. Wtedy pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze organizacje zwane cechami. Jednym ze \u015bwiadectw, \u017ce drobne zak\u0142ady rzemie\u015blnicze istnia\u0142y na tych ziemiach ju\u017c w \u015bredniowieczu jest odkryta tzw. jama garncarska. Pierwsze wzmianki o mie\u015bcie pochodz\u0105 z 1325 roku, kiedy komtur Oto Von Lutterberg zak\u0142ada miasto Nuvenmarkt (nazywany przez polskich osadnik\u00f3w Nowym Targiem), o czym pisze w Kronice Prus Piotr z Dusburga. W 1466 roku Nowe Miasto Lubawskie wraca do Kr\u00f3lestwa Polskiego, otrzymuj\u0105c statut miasta poddanego bezpo\u015brednio w\u0142adcy. Zawirowania administracyjne powoduj\u0105 jednak, \u017ce w 1521 roku miasto ponownie poddaje si\u0119 Zakonowi Krzy\u017cackiemu. Po sekularyzacji Zakonu w 1525 roku Zygmunt I Stary wydaje przywilej na mocy kt\u00f3rego miasto przechodzi w polskie w\u0142adanie.<\/p>\n\n\n\n
Natomiast pierwsze wzmianki pisane o istnieniu cechu krawc\u00f3w pochodz\u0105 z 1808 roku. \u0179r\u00f3d\u0142a historyczne wskazuj\u0105, \u017ce podstawy organizacji cechowej w Nowym Mie\u015bcie Lubawskim zaczynaj\u0105 si\u0119 1908 roku. W tym czasie rzemie\u015blnicy niezale\u017cnie od przynale\u017cno\u015bci cechowej byli zorganizowani w Towarzystwie Przemys\u0142owym, kt\u00f3re w 1921 roku przekszta\u0142ci\u0142o si\u0119 w Towarzystwo Samodzielnych Rzemie\u015blnik\u00f3w. W 1924 roku ukaza\u0142a si\u0119 Ustawa Rzemie\u015blnicza, kt\u00f3ra cechom nada\u0142a autonomi\u0119, uznaj\u0105c je za podstawowe kom\u00f3rki \u017cycia rzemie\u015blniczego.<\/p>\n\n\n\n
W okresie mi\u0119dzywojennym na terenie powiatu dzia\u0142a\u0142o 10 cech\u00f3w bran\u017cowych: Cechy te dzia\u0142a\u0142y na terenie Nowego Miasta i gminy Nowe Miasto, obejmuj\u0105cej miejscowo\u015bci: Kurz\u0119tnik, Krotoszyn, Marz\u0119cice i Mroczno. Tu\u017c przed rozpocz\u0119ciem II wojny \u015bwiatowej w \u00f3wczesnym powiecie lubawskim dzia\u0142a\u0142o 816 zak\u0142ad\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n W latach powojennych 1945-50 rzemie\u015blnicy Nowego Miasta dzia\u0142aj\u0105cy w zawodach: metalowym, spo\u017cywczym, w\u0119dliniarskim i sk\u00f3rzanym podlegali cechowi rejonowemu w Brodnicy.<\/p>\n\n\n\n 1 pa\u017adziernika 1950 roku powsta\u0142 Cech Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych w Nowym Mie\u015bcie Lubawskim. We wrze\u015bniu 1962 roku ufundowano z dobrowolnych sk\u0142adek rzemie\u015blnik\u00f3w Sztandar Cechowy. Siedziba cechu zmienia\u0142a si\u0119 kilkakrotnie, dopiero w 1972 roku Zarz\u0105d Cechu wyst\u0105pi\u0142 z inicjatyw\u0105 budowy w\u0142asnego domu. 5 marca 1973 roku Uchwa\u0142\u0105 Walnego Zgromadzenia podj\u0119to decyzj\u0119 o budowie Domu Rzemios\u0142a w Nowym Mie\u015bcie Lubawskim. Dzi\u0119ki wsp\u00f3lnej pracy i pomocy wielu rzemie\u015blnik\u00f3w szybko uko\u0144czono budow\u0119 i 26 lutego 1976 roku nast\u0105pi\u0142o uroczyste otwarcie. Podczas uroczysto\u015bci szczeg\u00f3lnie zas\u0142u\u017ceni rzemie\u015blnicy otrzymali odznaczenia \u201eZas\u0142u\u017cony dla Warmii i Mazur\u201d oraz Honorow\u0105 Odznak\u0119 Rzemios\u0142a. W 1983 roku uchwalono nowy statut cechu.<\/p>\n\n\n\n W latach 90-tych Nowe Miasto Lubawskie i okolice to prawdziwe \u201ezag\u0142\u0119bie stolarskie\u201d. Dzia\u0142a\u0142o tu wiele zak\u0142ad\u00f3w z wieloletnimi tradycjami. Stolarze, tapicerzy, krawcy i drzewiarze uzyskiwali stopnie w rzemie\u015blniczej hierarchii podnosz\u0105c swoje kwalifikacje.<\/p>\n\n\n\n W dniu 29 czerwca 2002 roku po\u015bwi\u0119cono nowy Sztandar, na awersie znajduje si\u0119 god\u0142o, a wok\u00f3\u0142 niego napis Cech Rzemios\u0142 R\u00f3\u017cnych Nowe Miasto Lubawskie na dole daty 1950 \u2013 2002. Na rewersie znajduj\u0105 si\u0119 symbole najwa\u017cniejszych zawod\u00f3w i herb miasta. Cech posiada r\u00f3wnie\u017c insygnia cechowe.<\/p>\n\n\n\n Obecnie w naszym Cechu zrzeszonych jest 92 rzemie\u015blnik\u00f3w i przedsi\u0119biorc\u00f3w, Pocz\u0105tki rzemios\u0142a si\u0119gaj\u0105 XIII wieku. Wtedy pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze organizacje…<\/p>\n
\u2013 <\/em>cech ko\u0142odziejski,<\/em>
\u2013 <\/em>cech kowalski,<\/em>
\u2013 <\/em>cech krawiecki (za\u0142o\u017cony w 1808 roku),<\/em>
\u2013 <\/em>cech malarzy i lakiernik\u00f3w,<\/em>
\u2013 <\/em>cech m\u0142ynarski,<\/em>
\u2013 <\/em>cech piekarzy,<\/em>
\u2013 <\/em>cech rze\u017anicki,<\/em>
\u2013 <\/em>cech stolarski,<\/em>
\u2013 <\/em>cech szewski,<\/em>
\u2013 <\/em>cech \u015blusarsko-blacharsko-kotlarski.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Do jego Zarz\u0105du weszli:
\u2022 <\/em>Kiszelewski Franciszek \u2013 Starszy Cechu,<\/em>
\u2022 <\/em>Ostrowski Leopold \u2013 Podstarszy Cechu,<\/em>
\u2022 <\/em>Neumann Pawe\u0142 \u2013 Sekretarz,<\/em>
\u2022 <\/em>Gierszy\u0144ski Alfons \u2013 Skarbnik,<\/em>
\u2022<\/em>Wi\u015bniewski Bronis\u0142aw \u2013 Cz\u0142onek Zarz\u0105du.<\/em><\/p>\n\n\n\n
a przygotowanie zawodowe odbywa ok. 200 m\u0142odocianych.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"